هيچی!

از آسمان  پيداست  باران  می زند  شب  من  در  خيالات عجيبم پيچ  خوردم

گفتند  تا  فردا  هوا  خورشيد دارد  من باز هم  گول  دو  حرف  هيچ  خوردم !

 

می خواستم فردا  که  می آيد  برايت  يک  دسته  گل  از  دامن  رويا   بيارم

می خواستم  عطر  همه  آلاله ها  را  با  يک بغل چشمک  برای   تو   بکارم

 

اينجا خدا هم  شيطنت بازی  بلد  شد  جای تو و چشمان تو عکسی به من  داد

هر چه در ِ گوشی به او گفتم خدايا ... يک پوزخند تلخ با  مکثی  به  من  داد!

 

هر لحظه  توی  آتشی  از   اشتياقت   می سوزم   و   بيچاره تر  از  مردگانم

حالا جهنم پيش رويم  ، در  کنارم  ...  زخمی شده دستم ،  دلم ،  حتی  دهانم

 

مُهری به روی صورتم دارم  که  هر کس  می بيندم  بالا  و  پايين  می پرد  او !

انگار مثل يک خوره عشق  نهانت  خورده  همه  اندام  من  را  ، چشم ها  ، مو

 

يک پله از تو  من  عقب  ماندم  و  رفتی  تا  اوج  ساعت  تا  خود ِ معنای  بودن

من پيش اين عقرب پسندان می نشينم  تا  لحظه ای  که  هست  اينجا  نای  بودن

 

درگير هست و نيست هايم کرده ای  تو  درگير  يک  عالم  فراری  ،  بی نزاکت

اينها که در گوش من  خسته  به  فرياد  هی  داد  هی  فرياد   از  درد  و  فلاکت

 

انگار  ناله هايشان   آخــر    ندارد    من    را    برای    همدميـشان    برگزيدند

يادم  نرفته   آن   زمانهای   سياهی    وقتی    که   سيب ِ   بودنم  را  کال  ديدند

 

درگير  بالا   می شوم   اينجا   که  هر  روز  در   آسمان   ابر  کثافت  خانه   کرده

پس  می زنم   روی   تن   خورشيد   را   تا   آنجا   که  حوا  مادرم  لبريز   درده

 

آخر مگر يک سيب خوردن هم گناه است ؟ من که از اين  آشفتگی ها  سيرِ سيرم   

مادر به قرآن توی  اين  مقتل سر آخر  بايد  که  من  يک  گوشه ای  تنها  بميرم

 

يک روز طعم  نانمان  تلخ  است  يک  روز  انگار  سطل  قند  پاشيده  به  رويش  

من نان  نمی خواهم  مگر از ياد برديد  ابليس  را  با  گندم  سرخی  به   مويش؟!

 

اين قصه  بوی  گند  دارد  بوی  تکرار  سيب  و  من  و  آدم  همه  بازيچه  هستيم

اما  کنار   برگـــهای   زرد   تقويم   از   بوی   پاييز   و   بهاران  مست  مستيم! 

 

حالا خدا !  با تو دو تا حرف حسابی از جنس گريه ،  سوز هر  چه می پسندی

اين زندگی ارزانی تو ، من که رفتم ...  هرگز  نبايد  دست  و  پايم  را  ببندی !

 

« نغمه »

 

/ 36 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هدا

سلام نغمه بانو! اره بفرما نگاه بکن.. البته شما چون مشتری هستيد ارزون حساب می کنيم !!!!!!D:/ مغازه شعبه ميدون شوش ِ دخترک حرف فروش !!!!P:

negar

سلام مگر ميشود مگر ميشود انسان عاشق نشود ميگويند عاشق نباش پس چه کنم؟؟؟ زيبا بود.

رحيلا

سلام اولين دوست چه شعرهای قشنگی يه سوال چطوری اسم بقيه وبلاگهارو تو وبلاگم داشته باشم ؟و وبلاگمو به بقيه معرفی کنم؟؟؟؟؟؟؟؟

هم زبون

سلام :) عجیبه ! من فکر می کردم برای این مطلبتون قبلا پیغام دادم ! ... از علائم پیریه لابد ... بگدریم .... این شعر سرشار از نا امیدی بود ، متاسفانه .... چرا ؟ یاد اون قدیم ندیما افتادم . خیلی وقت بود که دیگه اینجوری نمی نوشتین . ... خیره ایشالله ...

هم زبون

راستی رفتم طرح هاتونو خوندم . نسبت به خيلی ها ، بهترنوشته بودين . به نظر من از قالب شعر کلاسيک در بياين و بريد سراغ نثر ادبی و طرح نویسی . اونجا خيلی قويتر کار ميکنين .

Meghdad

سلام . در هر کجا که باشی ، بازم کنار خودشی ؛ نمی دونم چی شده اما اميدوارم کسالتت زودتر رفع بشه // موفق باشی .

جاناتان

دلم گرفته بود...اومدم صدای تار گوش بدم هوايی شه...یاد ساز غریبم افتادم... گوشه خونه مونده و دستی نيست که مثل قدیما همراهش باشه...خجالت می کشم ازش...باورت ميشه....ميدونم که نه....

علیرضا_آذر

سلام ؛هم گله ای .. اولين باره به مزرعه ات ميام .. جای خوبيه !! سر بزن بهم ..

صدای پای دل

سلام من بروزم ... تو نمی خوای بروز کنی ؟ ..بروز شدی خبرمون کن ...يا حق